Kazimierz_Jagiellonczyk

Ślub Kazimierza Jagiellończyka z Elżbietą Habsburżanką

10 lutego 1454 roku w Krakowie na Wawelu odbył się ślub polskiego króla i wielkiego księcia litewskiego Kazimierza Jagiellończyka z Elżbietą Habsburżanką. Jak pisze Jan Długosz, ceremonię poprzedził spór o to, kto powinien udzielić sakramentu: ówczesny prymas Polski, arcybiskup gnieźnieński Jan Odrowąż czy kardynał i biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki.

Sprzeczka dotyczyła kwestii, który z nich w Krakowie ma większą władzę – miejscowy patriarcha Kościoła czy metropolita z Gniezna. W końcu, by pogodzić zwaśnione strony, zadecydowano, że ślubu udzieli znany w całej Europie legat papieski, późniejszy święty Włoch Jan Kapistran.

Jednak, kiedy para narzeczonych stanęła przed ołtarzem, okazało się, że przybysz ze słonecznej Italii nie zna ani języka polskiego, ani niemieckiego – nie może więc zadać sakramentalnych pytań. Na dodatek młodzi nie potrafili mówić po łacinie, którą z kolei biegle władał Kapistran.

Sytuacja z minuty na minutę stawała się coraz bardziej niezręczna. W końcu honor polskiego Kościoła oraz rodu Jagiellonów uratował kardynał Oleśnicki, który udzielił parze ślubu.

Mimo początkowych perypetii, związek Kazimierza i Elżbiety okazał się wyjątkowo trwały i płodny. Małżonkowie przeżyli ze sobą 38 lat i dochowali się 13 dzieci, z których aż 11 osiągnęło wiek dojrzały (co wówczas nie zdarzało się często).

Ostatnia latorośl królewskiej pary – córka Elżbieta przyszła na świat w 1483 roku, więc w chwili, gdy królowa miała 47 lat!

Ponieważ dzieci Kazimierza zasiadały na tronach wielu krajów Europy (w tym Polski, Węgier i Czech), krew Jagiellonów płynie w żyłach przedstawicieli wszystkich dzisiejszych europejskich rodów królewskich.

Tekst  Marek Leyko
e-mielec24.pl